Krwawy księżyc (Harry Hole #13) – Jo Nesbø

Opis książki

Harry Hole ucieka do Los Angeles, by w mrokach Miasta Aniołów ostatecznie zatracić się w alkoholu. Tam los stawia na jego drodze Lucille – podstarzałą aktorkę, która uwikłała się w długi u meksykańskiego kartelu opiewające na blisko milion dolarów. Były komisarz z Oslo postanawia rzucić jej koło ratunkowe i ocalić przed bezwzględnymi wierzycielami.

W tym samym czasie w stolicy Norwegii dochodzi do brutalnych morderstw dwóch młodych kobiet. Głównym podejrzanym staje się wpływowy deweloper, który – chcąc oczyścić swoje imię – składa Harry’emu propozycję nie do odrzucenia. Detektyw ma zaledwie dziesięć dni na odnalezienie prawdziwego sprawcy. Obiecane wysokie wynagrodzenie to jedyna szansa, by spłacić dług Lucille i ocalić jej życie.

Harry powraca do Oslo i formuje najbardziej nieoczywisty zespół w swojej karierze. W jego skład wchodzą: taksówkarz dorabiający handlem narkotykami, skorumpowany były policjant oraz genialny psycholog zmagający się z chorobą nowotworową. Czas nieubłaganie ucieka, Harry popełnia błędy, a nad miastem wschodzi złowieszczy Krwawy Księżyc.

Krwawy księżyc to trzynasty tom kultowej serii z komisarzem Harrym Hole. Powieść stanowi bezpośrednią kontynuację wątków rozpoczętych w poprzedniej części, zatytułowanej Nóż.

źródło opisu: własne
źródło okładki: Materiał wydawcy

Bohaterowie

Harry Hole – Gdy go spotykamy, Harry jest w rozsypce. Po tragicznych wydarzeniach z poprzednich tomów (zwłaszcza z „Noża”) uciekł do Los Angeles, by zapić się na śmierć. Jest cieniem dawnego siebie, ale zachował swój genialny instynkt śledczy i specyficzny kodeks honorowy, który zmusza go do powrotu do Oslo w roli prywatnego detektywa.

Lucille – Starsza aktorka, którą Harry poznaje w barze w L.A. Staje się dla niego kimś w rodzaju mentorki i jedynego powodu, dla którego Harry postanawia wytrzeźwieć i zarobić pieniądze. Jej długi wobec kartelu są bezpośrednim motorem napędowym fabuły.

Markus Røed – Zamożny i wpływowy pośrednik nieruchomości z Oslo. Zostaje oskarżony o morderstwo dwóch kobiet. To on wynajmuje Harry’ego, by ten oczyścił jego imię, oferując mu ogromne wynagrodzenie. Postać niejednoznaczna, budząca niepokój i niechęć otoczenia.

Øystein Lønn – Najlepszy przyjaciel Harry’ego z dzieciństwa, taksówkarz i drobny handlarz narkotyków. W tej części pełni rolę nie tylko logistycznego wsparcia, ale i specyficznego „sumienia” Harry’ego.

Truls Berntsen – Były skorumpowany policjant, który w poprzednich tomach był antagonistą Harry’ego. Tutaj, po przejściach i upadku, szuka odkupienia (lub po prostu zajęcia), dostarczając Harry’emu informacji z wnętrza komendy.

Sung-Min Larsen –Psycholog, który ma pomóc Harry’emu w stworzeniu profilu mordercy. Postać opanowana, stanowiąca intelektualną przeciwwagę dla chaosu, w jakim poruszają się pozostali członkowie grupy.

Katrine Bratt – Obecnie szefowa wydziału zabójstw. Choć darzy Harry’ego ogromnym szacunkiem i łączą ich skomplikowane relacje osobiste, jako funkcjonariuszka musi grać według zasad, co stawia ją w trudnej pozycji, gdy Harry zaczyna prowadzić równoległe śledztwo.

Johan Krohn – Błyskotliwy i bezwzględny prawnik Markusa Røeda. To on pociąga za sznurki w kwestiach formalnych i dba o to, by Harry miał dostęp do informacji, jednocześnie prowadząc własną, niebezpieczną grę.

Mona Daa- To postać, którą czytelnicy serii znają doskonale z poprzednich tomów. Jest doświadczoną dziennikarką śledczą największego norweskiego dziennika VG.

Terry Våge – Młodszy kolega Mony, ambitny reporter, który reprezentuje nowe pokolenie dziennikarstwa – bardziej agresywne i nastawione na natychmiastowy klik w serwisach internetowych.

Streszczenie

Kim jest seryjny zabójca w ksiażce Krwawy księżyc? – Jest nim Helge Forfang, który posługiwał się również pseudonimem Prim. Helge pracował jako technik sekcyjny w Instytucie Medycyny Sądowej w Oslo. Dzięki swojej pracy miał bezpośredni dostęp do ciał ofiar, co pozwalało mu na manipulowanie dowodami, np. podrzucenie naskórka innej osoby pod zęby ofiary już po przewiezieniu zwłok do kostnicy

Jaka była jego metoda działania? – Wykorzystywał wyhodowaną przez siebie zmutowaną odmianę pasożyta Toxoplasma gondii. Infekował nim ofiary (poprzez jedzenie, napoje lub narkotyki), co powodowało u nich blokadę lęku i wzbudzało nienaturalny pociąg seksualny do zabójcy

Jaki jest jego motyw? – Jego głównym celem była zemsta na ojczymie, którym okazał się miliarder Markus Røed. Helge nienawidził go za traumatyczne dzieciństwo i doprowadzenie do samobójstwa matki. Zabójstwa młodych kobiet (Susanne Andersen i Bertine Bertilsen) oraz żony Røeda (Helene) miały posłużyć do upokorzenia i ostatecznego zniszczenia ojczyma

Próby zmylenia Harry’ego Hole – Początkowo starał się skierować podejrzenia na Markusa Røeda, a później na dilera kokainy Kevina Selmera (znanego jako Al). Selmera ostatecznie zabił, podając mu śmiertelną dawkę pasożytów, co sprawiło, że policja przez krótki czas brała zmarłego dilera za głównego żywiciela i zabójcę

Czym jest Toxoplasma gondii? – W świecie naturalnym jest to pasożytniczy pierwotniak, który najczęściej infekuje myszy i koty. Jego cykl życiowy wymaga, aby przedostał się do jelit zwierzęcia kotowatego (żywiciela ostatecznego), gdzie może się rozmnażać. W książce morderca (Helge Forfang, znany jako Prim) wykorzystał zmutowaną lub genetycznie zmodyfikowaną odmianę tego pasożyta. Pasożyt ten w specyficzny sposób przejmuje kontrolę nad mózgiem zainfekowanej osoby. Jego działanie opiera się na dwóch mechanizmach:

• Blokada lęku: Pasożyt wyłącza naturalną odpowiedź lękową organizmu. Ofiary przestają odczuwać strach przed zagrożeniem (w tym przed samym mordercą).
• Pociąg seksualny: Na miejsce lęku pojawia się nienaturalne podniecenie i żądza skierowana ku żywicielowi ostatecznemu.

W efekcie zainfekowane ofiary nie tylko nie uciekały, ale dobrowolnie i z pożądaniem lgnęły do zabójcy, idąc z nim w ustronne miejsca (jak las w Skullerud czy Grefsenkollen), a ich zachowanie przypominało zachowanie myszy, która sama podchodzi do kota. Prim wykorzystywał pasożyta do wabienia i obezwładniania swoich ofiar

Co stało się z Lucille? – Gdy Markus Røed został aresztowany (na podstawie podrzuconych przez prawdziwego mordercę dowodów DNA), Harry uznał zlecenie za wykonane zgodnie z kontraktem. Adwokat Røeda, Johan Krohn, potwierdził, że pieniądze zostały przelane na wskazane konto na Kajmanach. Po dokonaniu płatności kartel dotrzymał umowy:

• Lucille została uwolniona.
• Zadzwonił do Harry’ego Ben (właściciel baru Creatures) i poinformował go, że Lucille odnalazła się i siedzi właśnie w barze przy swoim ulubionym drinku (whisky sour).
• Lucille osobiście podziękowała Harry’emu przez telefon, mówiąc: „Ocaliłeś mi życie, ty głupcze”

Jak kończy się książka Krwawy księżyc? – Ostatnia scena książki, rozgrywająca się po rozwiązaniu sprawy „Prima” i pogrzebie Stålego Aune, stanowi zapowiedź nowej zbrodni i powrót tajemniczej postaci, która śledziła Harry’ego.

• Katrine Bratt dociera na miejsce spóźniona. Wspomina, że w drzwiach minęła się z mężczyzną w koloratce. Jest to ta sama tajemnicza postać, która pojawiała się w tle przez całą powieść – Harry widział go w windzie, a recepcjonistka w hotelu The Thief informowała, że „pastor” pytał o numer pokoju Harry’ego, twierdząc, że jest „ciekawy”
• Katrine wyjaśnia, że jej spóźnienie wynikało z konieczności oględzin nowego miejsca zbrodni w mieszkaniu na Frogner. Ofiara (lub ofiary) została pocięta na kawałeczki. Katrine dodaje, że sąsiedzi słyszeli coś niepokojącego, jednak w tym miejscu relacja w źródłach się urywa

Scena ta sugeruje, że choć sprawa seryjnego zabójcy Helgego Forfanga została zamknięta, Harry’ego czeka kolejne starcie z brutalnym mordercą, a „pastor” może mieć związek z nowymi zbrodniami lub długami Harry’ego u meksykańskiego kartelu

Co się stało z Ståle Aune? – Był psychologiem i wieloletnim współpracownikiem Harry’ego Hole w sprawach o zabójstwa, a także jego bliskim przyjacielem. W powieści zmaga się on z nieuleczalnym rakiem trzustki, jednak mimo ciężkiego stanu czynnie wspiera Harry’ego w śledztwie jako kluczowy członek „Grupy Aunego”. W finale wykazuje się najwyższym poświęceniem, przebierając się za Harry’ego i zajmując jego miejsce podczas wymiany zakładników, co bezpośrednio pozwala uratować życie Alexandrze. Ståle umiera krótko po tej akcji, przyjmując terminalną dawkę morfiny od swojej żony, aby uniknąć cierpienia wywołanego przez zmutowane pasożyty, którymi zainfekował go morderca. Podczas pogrzebu Harry nazywa go bohaterem, który oddał swoje ostatnie dni, by uczynić świat lepszym miejscem.